koszty uzyskania przychodu a urlop bezpłatny

Okulary dla pracownika a przychód. Wartość refundowanych wyrobów okulistycznych to dla pracownika przychód ze stosunku pracy. Artykuł 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT wskazuje, że świadczenia rzeczowe, ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów Wartość podatku naliczana jest od dochodu pomniejszonego o pracownicze koszty uzyskania przychodów. Obecnie wysokość pracowniczych kosztów uzyskania przychodu z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej: wynosi 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 3 000 zł Natomiast pracownicy, którzy korzystali z 14-dniowego urlopu po 1 sierpnia 2019 roku, powinni otrzymać świadczenie urlopowe wg nowej stawki odpisu podstawowego na ZFŚS, czyli 1271,20 zł. Zatem pani Ewa powinna wypłacić wyrównanie świadczenia urlopowego jedynie tym pracownikom, którzy korzystali 14-dniowego urlopu po 1 sierpnia 2019 Co do zasady, aby wynagrodzenie pracownika w miesiącu, za który jest należne, stanowiło koszt uzyskania przychodów po stronie pracodawcy, musi zostać wypłacone. Przy czym wypłata musi mieć miejsce z zachowaniem terminu wskazanego w przepisach prawa pracy, sporządzonej umowie lub innego dokumentu łączącego obie strony. Koszty uzyskania przychodu zleceniobiorcy W związku z tym, że wpłaty do PPK finansowane przez podmiot zatrudniający (zleceniodawcę), stanowią przychód dla zleceniobiorcy, koszty uzyskania przychodów dla zleceniobiorcy powinny być naliczane od łącznego przychodu, uwzględniającego wpłaty do PPK w części finansowanej przez nonton film bisma sang juara full movie. Okres, w którym pracownik przechodzi na urlop macierzyński, jest czasem specyficznym pod kątem rozliczeń. Mnogość zagadnień merytorycznych może zaskoczyć niejednego specjalistę, dlatego warto wspomagać się gotowymi opracowaniami tematu. W artykule wyjaśniamy, w jaki sposób dokonuje się rozliczenia pracownika, który przez cały miesiąc pobierał zasiłek macierzyński wypłacany przez ZUS i jednocześnie od pracodawcy otrzymał ekwiwalent za urlop. Czy wypłacając ekwiwalent za urlop pracownikowi pozostającemu w takich okolicznościach, należy uwzględnić koszty uzyskania przychodu? Sprawdź! Ekwiwalent za urlop wypoczynkowy Płatny urlop wypoczynkowy jest jednym z przywilejów pracowniczych i przysługuje osobom zatrudnionym na podstawie: umowy o pracę; umowy powołania; umowy wyboru; umowy mianowania; spółdzielczej umowy o pracę. Obowiązkiem każdego pracodawcy jest wypłata pracownikowi ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Ekwiwalent za urlop jest świadczeniem, które przysługuje pracownikowi z litery prawa i, co istotne, osoba zatrudniona nie może się go zrzec. Art. 171 Kodeksu pracy § 1. W przypadku niewykorzystania przysługującego urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny. Aby ekwiwalent za urlop został wypłacony, muszą być spełnione dwa warunki: pracownik musi posiadać niewykorzystany urlop; umowa musi być rozwiązana. Pracodawca nie ma prawa wypłacić pracownikowi ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w dowolnym momencie, chcąc uniknąć nieobecności pracownika w pracy. Nie ma do tego prawa nawet w przypadku, gdy to sam pracownik o to wnioskuje. Możliwość taka powstaje tylko wtedy, gdy niewykorzystanie urlopu jest spowodowane wygaśnięciem umowy o pracę lub jej rozwiązaniem przy założeniu, że strony nie planują kontynuacji współpracy na dotychczasowych zasadach. Świadczenie to przysługuje pracownikowi niezależnie od okoliczności, w których doszło do zakończenia stosunku pracy, np. za porozumieniem stron, za wypowiedzeniem czy rozwiązaniem bez wypowiedzenia. Ekwiwalent za urlop przysługuje również pracownikowi, który został zwolniony dyscyplinarnie. Jak wyliczyć ekwiwalent za urlop? Zasady obliczania i wypłacania ekwiwalentu za urlop określają przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop. Podstawę do wyliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop stanowią: składniki wynagrodzenia określone w stawce miesięcznej w stałej wysokości, w wysokości należnej w miesiącu, w którym pracownik nabył prawo do tego ekwiwalentu (miesiąc rozwiązania stosunku pracy); wynagrodzenie zmienne wypłacone pracownikowi w okresie 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu (dotyczy to składników przysługujących za okresy nie dłuższe niż jeden miesiąc) oraz wynagrodzenie zmienne wypłacone w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu (dotyczy to składników przysługujących za okresy dłuższe niż jeden miesiąc). Jeżeli współpraca z pracownikiem kończy się w trakcie miesiąca, to w podstawie wymiaru ekwiwalentu należy uwzględnić pełne miesięczne wynagrodzenie, a nie jego część ustaloną do faktycznego okresu zatrudnienia. W celu obliczenia kwoty ekwiwalentu przysługującego za 1 godzinę niewykorzystanego urlopu określoną podstawę wymiaru należy podzielić przez wskaźnik ekwiwalentu, a następnie wynik podzielić przez dobową normę czasu pracy pracownika (zwykle 8 godzin). Otrzymaną wartość trzeba pomnożyć przez liczbę godzin niewykorzystanego urlopu. Wskaźnik ekwiwalentu nie jest wartością stałą. Współczynnik ten wylicza się, dzieląc liczbę dni do wypracowania w danym roku kalendarzowym przez liczbę miesięcy w roku. Współczynnik w 2021 roku wynosi 252 dni / 12 miesięcy = 21. Podstawy ekwiwalentu nie wyrównuje się do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, a sama kwota ekwiwalentu jest podstawą do naliczenia składek ZUS oraz zaliczki na podatek dochodowy. Ekwiwalent za urlop a koszty uzyskania przychodu Trudnością dla pracodawcy może okazać się przypadek, gdy pracownikowi należy wypłacić ekwiwalent za urlop w miesiącu, kiedy przebywał on tylko na urlopie macierzyńskim, z tytułu którego otrzyma zasiłek wypłacany przez ZUS. Jak w tej sytuacji ustalić pracownicze koszty uzyskania przychodu? W powyższym przypadku pracodawca zobowiązany jest od przychodów, jakim jest wypłacony ekwiwalent, odliczać miesięczną normę kosztów uzyskania przychodów. Co istotne, w takiej sytuacji pracodawca zmniejsza również zaliczkę na podatek dochodowy o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, jeśli pracownik złożył u niego uprzednio PIT-2. Na powyższe prawo nie wpływa fakt, że pracownik poza przychodami ze stosunku pracy (ekwiwalent) otrzyma w omawianym okresie także zasiłek macierzyński z ZUS-u. Pracodawca zobowiązany jest przepisami prawa wypłacić ekwiwalent za niewykorzystany urlop pracownikowi, z którym kończy współpracę. Należy pamiętać, że wypłacony ekwiwalent podlega zarówno opodatkowaniu, jak i oskładkowaniu. Przy wypłacie ekwiwalentu stosuje się koszty uzyskania przychodu, nawet jeżeli pracownik w danym miesiącu przebywał tylko na urlopie macierzyńskim, z tytułu którego otrzymał zasiłek z ZUS-u. W przypadku pracowników koszty uzyskania przychodu zostały określone ryczałtowo i wynoszą:111,25 zł miesięcznie, a za rok podatkowy max. 1335 z jednego stosunku pracy,2005,05 zł za rok podatkowy, jeśli podatnik uzyskuje przychody z więcej niż jednego stosunku pracy,139,06 zł miesięcznie, a za rok podatkowy max. 1668,72 z jednego stosunku pracy w przypadku gdy miejsce zamieszkania podatnika (stałe lub czasowe) jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy i nie otrzymuje on dodatku za rozłąkę,2502,56 zł za rok podatkowy dla podatnika „dojeżdżającego” jeśli uzyskuje przychody z więcej niż jednego stosunku który dojeżdża i ponosi większe niż wynika z ryczałtu koszty dojazdu do pracy, może uwzględnić w swoim rocznym rozliczeniu podatkowym faktycznie poniesione wydatki, pod warunkiem, że są one udokumentowane imiennymi biletami okresowymi (kolej, autobus, prom).Na ogół prawidłowe ustalenie kosztów uzyskania przychodu przy naliczeniu wynagrodzenia nie stanowi problemu. Zdarzają się jednak sytuacje nietypowe, w których pojawiają się pewne wątpliwości, jakie koszty należy uwzględnić przy obliczaniu miesięcznej zaliczki na w zakresie zastosowania KUPWysokość wynagrodzenia pracownika w danym miesiącu jest niższa niż pełny ryczałtowy koszt uzyskania w tej sytuacji dotyczy ewentualnego zmniejszenia kosztu do faktycznej wysokości wynagrodzenia (przychodu). Wydaje się że byłoby to działanie nieuzasadnione: ustawa o pdof nie przewiduje okoliczności, w których następuje zmniejszenie miesięcznego kosztu uzyskania przychodu. Jeżeli pracownik otrzymał jakiekolwiek wynagrodzenie ze stosunku pracy, należy zastosować koszty uzyskania w pełnej wysokości. W praktyce pracownik w takim miesiącu poniesie stratę a zaliczka na podatek dochodowy wyniesie 0 zł. Jest to zatem kwestia czysto teoretyczna. Bez względu na przyjętą metodę zaliczka wyniesie zawsze 0, natomiast w zeznaniu rocznym zostanie uwzględniony pełny okresie całego miesiąca pracownik przebywał na zwolnieniu i oprócz premii kwartalnej (rocznej lub innego składnika zmiennego wynagrodzenia o podobnym charakterze) otrzymał wyłącznie zasiłek takim przypadku stosuje się pełny koszt uzyskania przychodów, ponieważ pracownik uzyskał, poza zasiłkiem, również wynagrodzenie ze stosunku jednym miesiącu pracownik otrzymał wynagrodzenie za więcej niż jeden tego, iż pracownik otrzymał więcej niż jedno wynagrodzenie, przy obliczaniu zaliczki można uwzględnić tylko jednomiesięczne koszty uzyskania przychodów. Ustawa wyraźnie bowiem stanowi o wysokości kosztów uzyskania ustalanych miesięcznie, czyli wysokość kosztów uzyskania uwzględnianych do obliczeń w danym miesiącu nie może przekroczyć miesięcznego ryczałtu. Nie ma tu znaczenia, że wynagrodzenie wypłacono za dłuższy niż miesiąc okres. W zeznaniu rocznym pracownik może uwzględnić koszty uzyskania za wszystkie przepracowane miesiące – i w ten sposób odzyska nadpłacony został zwolniony w trakcie roku. Po paru miesiącach została mu wypłacona zaległa premia dotyczy uwzględniania pracowniczych kosztów uzyskania przychodu wobec osoby, która nie jest już pracownikiem. Odpowiedź brzmi – tak. Bez wcześniej istniejącego stosunku pracy nie byłoby prawa do wynagrodzenia, a zatem pracownikowi przysługuje mu prawo do zastosowania kosztów uzyskania, bez względu na czas, w którym zostało ono został zwolniony w roku podatkowym. W następnym roku zostało mu wypłacone wyrównanie tytułem premii polega na tym, że w roku następnym może obowiązywać inna norma miesięcznych kosztów uzyskania. I tu pojawia się pytanie, w jakiej wysokości koszty należy uwzględnić przy obliczaniu zaliczki: bieżące, obowiązujące na moment wypłaty, czy historyczne, jakie obowiązywało w okresie, za który wypłacane jest wynagrodzenie?Odpowiedzi należy szukać w ustawie o pdof. Dochód to różnica pomiędzy uzyskanym przychodem, a kosztem jego uzyskania. Ponieważ koszty uzyskania przychodów ze stosunku pracy oblicza się w miesiącu, w którym pracownik uzyskał przychód, a zaległa premia staje się przychodem dla pracownika dopiero w momencie wypłaty lub postawienia do dyspozycji, należy zastosować koszty uzyskania obowiązujące w momencie wypłaty (postawienia wynagrodzenia do dyspozycji).Pracownik otrzymuje odprawę emerytalną lub rentową wypłacaną ze środków zakładu wynika z art. par. 1 Kodeksu pracy – pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Wypłacone wynagrodzenie ma więc ścisły związek ze stosunkiem pracy, a zatem stanowi wynagrodzenie ze stosunku pracy. Dlatego należy uwzględnić koszty uzyskania przychodu w miesięcznej wysokości w miesiącu wypłaty pracuje w wielu miejscach na część takiej sytuacji u każdego pracodawcy potrącane są koszty uzyskania w pełnej wysokości miesięcznej. Biorąc pod uwagę ograniczenia w wysokości rocznych kosztów, prowadzi to do sytuacji, w której przy dokonywaniu rozliczenia roczne okazuję się, że powstałą niedopłata podatku, ale wszelkie „reklamacje”, zgłaszane niekiedy do płatników są przebywa na urlopie bezpłatnym i w tym czasie otrzymuje zaległą premię. Pracownik mieszka poza miejscem brzmi, czy można uwzględnić koszty w wysokości podwyższonej, skoro pracownik w danym momencie nie świadczy pracy (nie dojeżdża)? Odpowiedź brzmi: jeśli pracownik złożył oświadczenie, z którego wynika, że przysługują mu koszty w wysokości podwyższonej, to takie właśnie koszty należy zawarł z jednym zakładem pracy dwie umowy o pozorom nie jest to sytuacja bardzo rzadka. Pracownik może, bowiem wykonywać bardzo różne zadania w ramach różnych stosunków pracy – dla tego samego pracodawcy lub dla kilku różnych podmiotów. W takim przypadku dla wynagrodzenia z każdego tych stosunków pracy uwzględnia się osobno miesięczną normę kosztu uzyskania przebywał na zwolnieniu lekarskim pełne dwa miesiące, z tym, że w pierwszym z nich otrzymał za kilka dni wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy, finansowane ze środków z Art. 92 pierwsze 33 dni (lub 14 w przypadku pracownika powyżej 50 roku życia) niezdolności do pracy z powodu choroby w ciągu roku kalendarzowego opłaca pracodawca. Wynagrodzenie za czas niezdolności stanowi więc przychód ze stosunku pracy – jest to jedna z sytuacji, w której przepisy przewidują wypłatę wynagrodzenia pomimo nieświadczenia pracy. Dlatego w pierwszym miesiącu należy przy ustaleniu zaliczki uwzględnić miesięczne koszty uzyskania przychodu w pełnej wysokości, w drugim miesiącu, kiedy wypłacany jest już tylko zasiłek z ZUS kosztów uzyskania nie uwzględnia się. Również w rozliczeniu rocznym pracownik nie będzie mógł uwzględnić kosztów uzyskania za ten miesiąc. Kiedy nie świadczył pracy i nie otrzymał powyższych przykładów wynikają następujące wnioski: jeżeli pracownik nie uzyskał żadnych przychodów (w rozumieniu art. 12 ustawy) ze stosunku pracy, (np. przez cały miesiąc korzystał ze zwolnienia lekarskiego, przebywał na urlopie bezpłatnym lub urlopie wychowawczym – koszty uzyskania przychodów za ten miesiąc nie mogą być odliczane. Jeżeli natomiast pracownik uzyskał jakiekolwiek wynagrodzenie, to zakład pracy zobowiązany jest odliczać miesięczną kwotę kosztów uzyskania przychodów. Pracodawca zatrudniając pracownika i naliczając wynagrodzenie, jest zobligowany uwzględnić w nim, w formie zryczałtowanej, koszty uzyskania przychodu zgodnie z ustawą o podatku od osób fizycznych z dn. 26 lipca 1991 r. zwaną dalej „ustawą o PIT”. Koszty uzyskania przychodu są nieodzownym elementem, który jest niezbędny do prawidłowego ustalenia wysokości należnego podatku, a co za tym idzie kwoty netto wynagrodzenia. Wysokość tych kosztów jest uzależniona od kilku czynników takich jak np. miejsce zamieszkania lub forma zatrudnienia. Podatki 2020 Aktualne informacje dot. kosztów pracowniczych PIT 2020 Wysokość kosztów Koszty uzyskania przychodu pozostają niezmienne od 2008 roku. Poprzednio wynosiły 108,50 zł oraz 135,63 zł, ten niewielki wzrost kosztów nie jest adekwatny do kosztów jakie pracownik ponosi faktycznie co miesiąc związanych z dojazdem i eksploatacją prywatnego samochodu, chociaż prawo przewiduje wykazanie w deklaracji PIT kwoty faktycznie poniesionej to ogranicza się ona do zbiorowych środków komunikacji np. imienne bilety miesięczne. Wspomniana już wcześniej ustawa o PIT przewiduje dwie kwoty pracowniczych kosztów uzyskania przychodu naliczanych przy wynagrodzeniu. Pierwsza z nich to zł, jest to stawka tzw. podstawowa, stosowana w przypadku stosunku pracy gdy pracownik zamieszkuje w miejscowości tej samej, w której znajduję się zakład pracy i bez znaczenia jest czy pracownik jest tam na stałe zameldowany czy tylko czasowo tam zamieszkuje. Druga stawka kosztów uzyskania przychodów to 139,06 zł, jest to kwota tzw. podwyższonych kosztów, którą stosuje się w ściśle określonym przypadku. Pracownik musi zamieszkiwać w miejscowości innej niż w tej, w której znajduje się zakład pracy oraz nie otrzymywać dodatku za rozłąkę. Pracodawcy muszą pamiętać jednak o tym, że sami z siebie nie mogą naliczać podwyższonych kosztów uzyskania przychodu nawet wtedy, gdy dysponują wiedzą, że takie przesłanki zachodzą. Niezbędnym w tej kwestii jest oświadczenie pracownika, o zamieszkiwaniu w miejscowość innej niż zakład pracy (można się posłużyć gotowym drukiem lub napisać takie oświadczenie odręcznie). Złożenie takiego dokumentu leży w interesie pracownika i żaden przepis prawny nie zobowiązuje pracodawcy do przypomnienia o tym uprawnieniu pracownikowi. Pracownik otrzymuje stałe wynagrodzenie w wysokości 3500 zł, zamieszkuje w tej samej miejscowości, w której znajduje się zakład pracy. Pracodawca dysponuje drukiem PIT-2 złożonym przez pracownika, który uprawnia go do odliczania kwoty wolnej od podatku tj. 46,33zł. Płaca zasadnicza 3500zł, Składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, społeczne) razem 479,85zł, Podstawa naliczenia podatku dochodowego 3500 zł - 479,85 zł - 111,25 zł = 2908,90 zł » 2909 zł (należy pamiętać, aby zaokrąglić podstawę do pełnych złotych) Potrącona zaliczka na podatek dochodowy 2909 * 18% - 46,33 = 477,29 zł Pracownik otrzymuje stałe wynagrodzenie w wysokości 3500 zł, zamieszkuje w miejscowości innej niż zakład pracy, i w związku z tym złożył stosowne oświadczenie, oraz PIT-2. Płaca zasadnicza 3500 zł, Składki na ubezpieczenie społeczne 479,85 zł, Podstawa naliczenia podatku dochodowego 3500 – 479,85 – 139,06 = 2881,08 » 2881 zł, Potrącona składka na podatek dochodowy 2881 * 18% - 46,33 = 472,25 zł NOWOŚĆ na Prenumerata elektroniczna Dziennika Gazety Prawnej KUP TERAZ! Polecamy: INFORLEX Księgowość i Kadry Pracownik otrzymuje stałe wynagrodzenie w kwocie 3500 zł, zamieszkuje w tej samej miejscowości co zakład pracy ale pracodawca błędnie pominął koszty uzyskania przychodu, pracownik złożył PIT-2 uprawniający go do pomniejszania podatku o kwotę wolną od podatku. W przypadku oświadczenia o stosowaniu podwyższonych kosztów uzyskania przychodów, pracodawcy muszą pamiętać, że taki dokument musi mieć postać papierową. Taka forma jest niezbędna do dołączenia do akt osobowych pracownika, w celu wykazania się podstawą ich naliczenia przed organami kontrolującymi. Stosowanie kosztów Koszty uzyskania przychodów należy uwzględnić zawsze gdy: pracownik otrzymał jakikolwiek przychód ze stosunku pracy, bez znaczenia jest jej wysokość i ilość przepracowanych dni, są wypłacane ze środków pracodawcy, i tutaj ważna jest informacja; wynagrodzenie chorobowe też jest wypłacane przez pracodawcę, gdy zatrudnia on więcej niż 20 osób, a więc należy również przy takim tytule wynagrodzenia uwzględnić koszty, gdy wypłata wynagrodzenia następuje już po ustaniu stosunku pracy, np. wypłacamy wynagrodzenie 10 następnego miesiąca a stosunek pracy ustał w ostatnim dniu miesiąca. Również gdy wypłacamy zaległy ekwiwalent za urlop lub tzw. „trzynastkę”, nawet parę miesięcy po ustaniu stosunku pracy należy uwzględnić „kup”. Przy wyliczaniu podatku po ustaniu stosunku pracy należy uwzględnić same „kup” z pominięciem uwzględnienia kwoty wolnej od podatku odliczanej na podstawie oświadczenia PIT-2, bowiem pracodawca nie dysponuje odpowiednią wiedzą czy były pracownik nie otrzymuje dochodu z innych źródeł. Kiedy nie stosować kosztów uzyskania przychodu Pracodawca nie może zastosować kosztów uzyskania przychodu wtedy, gdy: pracownik cały miesiąc przebywa na urlopie bezpłatnym, pracownik przebywa cały miesiąc na zwolnieniu lekarskim i otrzymuje z tego tytułu zasiłek chorobowy (wypłacany przez ZUS), pracownik przebywa cały miesiąc na zasiłku macierzyńskim, pracownik wykonuje dla pracodawcy odrębną pracę, za którą poza wynagrodzeniem otrzyma zapłatę. Wtedy koszty wlicza się w wynagrodzenie zasadnicze, a pomija w dodatkowym, w celu uniknięcia naliczenia dwukrotnie kosztów w tym samym miesiącu. Koszty uzyskania przychodu a umowa zlecenie Umowa zlecenie należy do innej formy zawarcia stosunku pracy niż umowa o pracę, dlatego też naliczanie kosztów uzyskania przychodu znacznie różni się od formy zryczałtowanej stosowanej przy umowie o pracę. Pracownicy posiadający umowę zlecenie stosują koszty uzyskania przychodu w wartości procentowej, tj. 20% podstawy naliczenia podatku dochodowego. Kwota brutto wynagrodzenia 2200 zł Składki na ubezpieczenia społeczne 301,62 zł Podstawa naliczenia podatku dochodowego 2200 - 301,62 = 1898,38 Koszty uzyskania przychodu 1898,38 * 20% = 379,68 zł Należy pamiętać, że złe naliczenie kosztów lub ich pominięcie spowoduje błędnie naliczone wynagrodzenie, a więc może to spotkać z przykrymi konsekwencjami takimi jak mandat od PIP, związany z łamaniem podstawowych obowiązków pracowniczych z art. 94 ust. 5 Kodeksu Pracy o brzmieniu „terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie”, jak również ze strony samego pracownika, który w takim wypadku może rozwiązać umowę o pracę z winy pracodawcy. Żaden przepis prawa nie zwalnia pracodawcę z tego obowiązku dlatego też pomijanie kosztów uzyskania przychodów zarówno w trakcie trwania stosunku pracy, jak również po jego ustaniu jest niedopuszczalne. Mateusz Nalbert Kwestia urlopu bezpłatnego została uregulowana w art. 174 Kodeksu pracy. Wynika z niego, że pracodawca może go udzielić jedynie na pisemny wniosek pracownika. W tym okresie zobligowany jest zwolnić pracobiorcę z obowiązku wykonywania pracy, przy czym pracownik rezygnuje z prawa do wykonywania czynności wynikających z zajmowanej posady. Czas spędzony na urlopie bezpłatnym nie wlicza się w okres pracy, który uprawnia do korzystania z uprawnień pracowniczych. Co za tym idzie, osoba na takim urlopie przestaje podlegać ubezpieczeniom społecznym. Szczegółowe przepisy dotyczące ubezpieczeń społecznych reguluje ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z art. 13 ust. 1 obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne (pracownicy) - od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia jego zakończenia. W związku z tym, że urlop bezpłatny jest zawieszeniem stosunku pracy, przestaje obowiązywać konieczność podlegania ubezpieczeniom urlopu bezpłatnegoPracownik, składając pisemny wniosek o udzielenie urlopu bezpłatnego, nie ma obowiązku podania przyczyn takiego postępowania. Zgodnie z obowiązującymi przepisami udzielenie urlopu zależy od decyzji pracodawcy, który według własnego uznania może się zgodzić bez zastrzeżeń lub podać inny termin, czy też całkowicie odmówić pracownikowi. Podjęte postanowienie odmowne nie musi być w formie pisemnej, a pracownik nie ma żadnego prawa odwoławczego od negatywnej decyzji nie ma prawa bez pisemnego wniosku pracownika kierować go na urlop bezpłatny. Zatem nie ma żadnych podstaw do zmuszenia pracobiorcy do wykorzystania takiego urlopu. Ponadto, jak wynika z art. 1741 - za zgodą pracownika, wyrażoną na piśmie, pracodawca może udzielić pracownikowi urlopu bezpłatnego w celu wykonywania pracy u innego pracodawcy przez okres ustalony w zawartym w tej sprawie porozumieniu między pracodawcami. Wówczas okres ten wlicza się do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u dotychczasowego któremu udzielono bezpłatnego urlopu może go wykorzystać w dowolny wybrany przez siebie sposób, również na pracę u innego podmiotu gospodarczego, z zastrzeżeniem umowy o zakazie konkurencji, jeżeli takowa została zawarta z poprzednim pracodawcą. Długość omawianego urlopu nie jest jednoznacznie określona w przepisach, jednak w sytuacji, kiedy przekracza 3 miesiące strony mogą przewidzieć dopuszczalność odwołania pracownika z urlopu z ważnych uprawnień pracowniczychNegatywną stroną urlopów bezpłatnych jest niepodleganie ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym przez cały okres ich trwania. Przez wzgląd na fakt, że wykonywanie obowiązków wynikających ze stosunku pracy jest zawieszone, pracodawca wstrzymuje opłacanie składek na ubezpieczenia ZUS. Warto także wiedzieć, że brak uprawnień pracowniczych wynika z faktu, iż okres urlopu nie wlicza się do stażu pracy. W efekcie może to ograniczyć dostęp do świadczeń takich jak okresy wypowiedzenia, nagrody pracownicze bądź odprawy do zasady okres obowiązkowego podlegania ubezpieczeniom społecznym jest przedziałem czasu od dnia rozpoczęcia stosunku pracy do momentu jego ustania. Jak wspomniano na początku, pracownik przebywający na urlopie bezpłatnym zostaje w pewnym sensie wyłączony z obowiązków pracowniczych - co oznacza zawieszenie stosunku z powyższym pracodawca może zaprzestać opłacania składek na ubezpieczenia ZUS z tytułu zatrudniania pracownika na umowę o pracę. Powinien jednak pamiętać o dodatkowych obowiązkach, jakie nakłada na niego ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Ciąży na nim obowiązek poinformowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o przerwie w podleganiu ubezpieczeniom społecznym przez pracownika przebywającego na urlopie bezpłatnym. Co ważne, podczas trwania urlopu zobligowany jest także do składania co miesiąc imiennych raportów ZUS RSA - dołączonych do deklaracji ZUS w przypadku udzielenia urlopu bezpłatnego w trakcie miesiąca, pracodawca zamiast ZUS RSA powinien przedłożyć raport imienny ZUS RCA za daną osobę ubezpieczoną. Formularz zawiera bowiem podstawę wymiaru oraz zestawienie należnych składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne za okres, w którym pracownik nie przebywał na urlopie. Takie postępowanie należy zastosować także przy powrocie zatrudnionego do pracy w trakcie miesiąca. A co z ubezpieczeniem zdrowotnym?Urlop bezpłatny wyłącza pracownika również z obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu. Podobnie, jak w przypadku ubezpieczeń społecznych, pracodawca nie musi opłacać składki zdrowotnej za z ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, pracownik korzystający z urlopu bezpłatnego traci prawo do świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia urlopu. Jednak po tym okresie uprawnienie to wygasa, co w efekcie pozbawia pracownika możliwości bezpłatnego korzystania z opieki bezpłatny a zasiłek chorobowyOsoba korzystająca z urlopu bezpłatnego musi zdawać sobie sprawę z tego, że będzie posiadała również ograniczone prawo do zasiłków w razie choroby i macierzyństwa (zasiłku chorobowego, opiekuńczego, macierzyńskiego, wyrównawczego oraz świadczenia rehabilitacyjnego).Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zasiłek chorobowy nie przysługuje pracownikowi, jeżeli jego niezdolność do pracy przypada w okresie urlopu bezpłatnego. Prawo to nie istnieje dlatego, iż pracownik przebywając na urlopie bezpłatnym nie podlega także ubezpieczeniu bezpłatny na etacie a działalność gospodarczaPrzedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą oraz jednocześnie zatrudnieni na umowę o pracę muszą pamiętać o obowiązkach związanych z udzielonym im bezpłatnym urlopem przez pracodawcę. Otóż z powodu zawieszenia obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy o pracę muszą oni dokonać rejestracji do obowiązkowych ubezpieczeń z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności związku z powyższym przedsiębiorca musi dokonać wyrejestrowania się z ubezpieczeń na druku ZUS ZWUA z pierwszym dniem rozpoczęcia urlopu bezpłatnego. Jednocześnie, podając tą samą datę, powinien zgłosić się na formularzu ZUS ZUA do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego z tytułu prowadzonej działalności. Co istotne, przedsiębiorca powinien także opłacać za siebie składkę na Fundusz Pracy, jeżeli nie przekroczył ustawowego wieku zwalniającego go z tego obowiązku (co najmniej 60 lat - dla mężczyzn, co najmniej 55 dla kobiet).Wraz z końcem urlopu bezpłatnego przedsiębiorca powinien ponownie wyrejestrować się z dotychczasowych ubezpieczeń, aby następnie zgłosić się na druku ZUS ZZA do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Zasadniczo pracodawca nie może zwolnić pracownika podczas urlopu bezpłatnego ani też wypowiedzieć warunków pracy lub płacy. Możliwe jest to tylko w wyjątkowych okolicznościach. Kiedy istnieje możliwość zwolnienia pracownika podczas urlopu bezpłatnego? Od ochrony stałości zatrudnienia istnieją wyjątki zawarte w art. 411 oraz w ustawie z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (DzU nr 90, poz. 844, ost. zm. DzU z 2008 r. nr 237, poz. 1654) - zwanej dalej ustawą o zwolnieniach grupowych. Ograniczają one znacznie zakres tej ochrony. W razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy nie stosuje się przepisów art. 38, 39 i 41 ani przepisów szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę (art. 411 § 1 Natomiast w myśl art. 5 ust. 3 i 4 ustawy o zwolnieniach grupowych pracodawca może wobec pracowników przebywających na urlopie bezpłatnym zastosować wypowiedzenie zmieniające, przy czym w razie obniżenia przez to ich wynagrodzenia nie mają oni prawa do dodatków wyrównawczych. Ponadto pracodawca może wypowiedzieć tym pracownikom umowy o pracę. Jest to jednak dopuszczalne tylko w przypadku urlopu trwającego przynajmniej 3 miesiące. Zobacz: Rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem Natomiast w przypadku zwolnień indywidualnych z przyczyn niedotyczących pracowników (art. 10 ust. 1 i 2 ww. ustawy) pracodawca może wypowiedzieć umowę o pracę pracownikom na urlopie bezpłatnym trwającym co najmniej 3 miesiące, pod warunkiem niezgłoszenia sprzeciwu przez zakładową organizację związkową w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o zamierzonym wypowiedzeniu. Przy czym wyrażenie sprzeciwu będzie wiążące dla pracodawcy i uniemożliwi zgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę. Przepisy nie określają formy sprzeciwu, dlatego też należy uznać, że organizacja związkowa może wyrazić swój sprzeciw w każdej formie (np. pocztą elektroniczną bądź nawet telefonicznie). Natomiast brak reakcji (milczenie) związku zawodowego jest równoznaczny w skutkach prawnych ze zgodą na dokonanie wypowiedzenia. Pracodawca może także wypowiedzieć tym pracownikom warunki pracy i płacy, jeżeli z przyczyn niedotyczących tych pracowników nie jest możliwe dalsze ich zatrudnianie na dotychczasowych stanowiskach pracy. W takim przypadku stosuje się art. 38 (art. 10 ust. 2 i 3 ww. ustawy). W czasie korzystania przez pracownika z urlopu bezpłatnego pracodawca może również rozwiązać z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy tego pracownika w taki sam sposób jak z innymi pracownikami. Zobacz: Nowa ustawa antykryzysowa Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE

koszty uzyskania przychodu a urlop bezpłatny